Ο ΕΠΙΠΟΛΑΣΜΟΣ ΤΗΣ ΦΥΜΑΤΙΩΣΗΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΕΓΚΥΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΠΟΥ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΣΤΑ ΓΥΝΑΙΚΟΛΟΓΙΚΑ ΕΞΩΤΕΡΙΚΑ ΙΑΤΡΕΙΑ

Prevalence of tuberculosis infection among pregnant women coming to the OPD of the gynecology department

Aarti Batavia1, Vaishali Agrawal2

1Junior Resident, 2Associate professor, Dept. of Obstetrics & Gynecology, SMBT Institute of medical sciences and research centre Dhamangoan, Nashik

Scholars Journal of Applied Medical Sciences (SJAMS)       017; 5(2A):373-375                 ISSN 2347-954X (Print) ISSN 2320-6691 (Online)

ΕΙΣΑΓΩΓΗ:

Η φυματίωση προκαλείται από το Mycobacterium tuberculosis και συνήθως προκαλεί πνευμονική νόσο. Η εξωπνευμονική νόσος όπως η γαστρεντερική φυματίωση (ΤΒ) μπορεί να οδηγήσει σε διαγνωστικά διλήμματα, καθώς τα συμπτώματα μπορεί να είναι μη ειδικά και να εμφανίζουν σημαντική αλληλοκάλυψη με άλλες πιο συνηθισμένες καταστάσεις και αυτό ισχύει ιδιαίτερα για την εγκυμοσύνη. Η φυματίωση παραμένει μια σημαντική λοίμωξη στις γυναίκες παγκοσμίως. Είναι υπεύθυνη για 700.000 θανάτους ετησίως και συμβάλλει σημαντικά στη μητρική θνησιμότητα. Η ταυτόχρονη μόλυνση από Mycobacterium tuberculosis / HIV είναι συχνή σε περιοχές με υψηλό επιπολασμό του ιού HIV και μπορεί να σχετίζεται με σημαντική περιγεννητική και μητρική νοσηρότητα. Η βελτίωση της διάγνωσης και της θεραπείας της φυματίωσης σε έγκυες γυναίκες αποτελούν σημαντικές παρεμβάσεις τόσο για τη μητέρα όσο και για την υγεία του παιδιού.

Η έλλειψη επαγρύπνησης αποτελεί εμπόδιο στη διάγνωση σε χώρες με χαμηλό φορτίο ΤΒ. Στις χώρες με υψηλό φορτίο, οι εργαζόμενοι στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης συχνά στερούνται διαγνωστικών εξετάσεων οπότε και βασίζονται μόνο στην κλινική εικόνα. Συνεπώς, θα πρέπει να γίνεται εξεταστικός προγεννητικός έλεγχος των εγκύων γυναικών. Η παρούσα μελέτη σχεδιάστηκε για να μελετήσει τον επιπολασμό της λοίμωξης από φυματίωση μεταξύ των εγκύων γυναικών.

ΥΛΙΚΑ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΙ:

Η μελέτη έγινε στο γυναικολογικό τμήμα μεταξύ των εγκύων γυναικών που ήρθαν στα Εξωτερικά Ιατρεία. Η μελέτη έγινε για μια περίοδο ενός έτους. Οι ασθενείς αρχικά υποβλήθηκαν σε έναν πρότυπα σχηματισμένο έλεγχο σημείων και συμπτωμάτων και μόνο οι ασθενείς με θετικά σημεία και συμπτώματα υποβλήθηκαν σε:

1) δερματική δοκιμασία φυματινοαντίδρασης (mantoux)

2) απλή προσθιοπίσθια ακτινογραφία θωρακα (CXR) μονής όψης που εκτελέστηκε μετά το πρώτο τρίμηνο

3) και επίχρισμα και καλλιέργειες πτυέλων όταν υπήρχε βήχας

Η έγκριση της επιτροπής ηθικής δεοντολογίας όπως και η συγκατάθεση από όλους τους συμμετέχοντες ζητήθηκε και έγινε δεκτή.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ:

Συνολικά, 233 έγκυες ασθενείς επισκέφτηκαν τα Εξωτερικά Ιατρεία του τμήματος Γυναικολογίας. Από αυτές τις έγκυες γυναίκες, οι 9 βρέθηκαν θετικές για την πνευμονική φυματίωση. Μεταξύ αυτών των 9 θήλεων, οι 4 βρέθηκαν να είναι θετικές στον ιό HIV.

ΣΥΖΗΤΗΣΗ:

Η φυματίωση είναι η τρίτη κύρια αιτία θανάτου των γυναικών ηλικίας 15-44 ετών. Η φυματίωση μπορεί να προκαλέσει στειρότητα και να συμβάλλει σε κακές επιπτώσεις στην αναπαραγωγή. Ο προγεννητικός έλεγχος θα μπορούσε να αποτελέσει μια πολύ καλή ευκαιρία για τη διάγνωση της φυματίωσης και για την παρακολούθηση της αντιμετώπισης της φυματίωσης, ειδικά για τις γυναίκες που έχουν περιορισμένη πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας, όπως οι μετανάστες ή οι γυναίκες περιορισμένης κοινωνικής / οικονομικής κατάστασης.

Οι συνηθισμένες διαγνωστικές μέθοδοι - μικροσκόπηση πτυέλων για οξεάντοχους βακίλλους, καλλιέργεια πτυέλων και άλλων δειγμάτων για Μ. Tuberculosis και η ακτινογραφία θώρακα - παραμένουν ο βασικός άξονας της διάγνωσης. Η δερματική δοκιμασία φυματινοαντίδρασης είναι χρήσιμη στη διάγνωση της λανθάνουσας ΤΒ, εκτός από περιοχές στις οποίες υπάρχει υψηλός επιπολασμός και συχνότητα εμφάνισης φυματίωσης.

Όταν οι έγκυες γυναίκες εμφανίζουν φυματίωση, η ασθένεια είναι πιο δύσκολη στη διάγνωση, επειδή τα συμπτώματα της φυματίωσης, όπως κόπωση, δύσπνοια, η εφίδρωση, η κούραση, ο βήχας και ο ήπιος πυρετός είναι παρόμοια με τα φυσιολογικά συμπτώματα της εγκυμοσύνης. Η μη θεραπευθείσα ή η καθυστερημένα θεραπευθείσα ΤΒ μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές συνέπειες τόσο για τη μητέρα όσο και για το παιδί. Οι έγκυες γυναίκες με πνευμονική φυματίωση που υποβάλλονται σε κατάλληλη θεραπεία δεν έχουν αυξημένα ποσοστά μητρικών ή νεογνικών επιπλοκών ενώ, εάν μείνει χωρίς θεραπεία η φυματίωση, μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη νεογνική νοσηρότητα, χαμηλό βάρος γέννησης, προωρότητα και αυξημένες επιπλοκές στην εγκυμοσύνη, συμπεριλαμβανομένης της τετραπλάσιας αύξησης της μητρικής θνησιμότητας λόγω υψηλότερων ποσοστών αποβολής, αιμορραγίας μετά τον τοκετό και προεκλαμψίας.

Η ανάπτυξη της νόσου της φυματίωσης έχει συνδεθεί με τον έντονο πολλαπλασιασμό του HIV και με τον μειωμένο αριθμό των κυττάρων CD4, που συμβάλλει έτσι στην πρόοδο της λοίμωξης HIV. Από την άλλη πλευρά, η ανοσοανεπάρκεια που προκαλείται από τον HIV οδηγεί σε αυξημένους ρυθμούς ΤΒ μόλυνσης εάν το άτομο εκτεθεί και σε αυξημένα ποσοστά ΤΒ νόσου μόλις το άτομο μολυνθεί. Ο HIV συσχετίζεται με εικοσαπλάσια αυξημένο κίνδυνο επανενεργοποίησης λανθάνουσας ΤΒ (LTBI). Η προσβολή από τον HIV και τη φυματίωση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης είναι ένας ιδιαίτερα θανατηφόρος συνδυασμός και αποτελούν ανεξάρτητους παράγοντες κινδύνου για τη μητρική θνησιμότητα.

Ορισμένα μείζονα αμφιλεγόμενα θέματα σχετικά με την αντιμετώπιση της φυματίωσης κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης παραμένουν και απαιτούν περαιτέρω έρευνα, όπως:

1) η ασφάλεια, η αξιοπιστία και η σκοπιμότητα των μεθόδων ελέγχου της φυματίωσης που χρησιμοποιούνται στην προγεννητική περίοδο

2) η φαρμακευτική θεραπεία για έγκυες γυναίκες με MDR

3) και η καθυστέρηση της προφυλακτικής θεραπείας μέχρι την μετά τον τοκετό περίοδο σε περίπτωση λανθάνουσας φυματίωσης (LTBI)

Συνιστάται σε έγκυες γυναίκες με θετική δοκιμασία φυματίνης (σε περίπτωση που δεν υποδηλώνει παθητική ανοσία αλλά λανθάνουσα και κυρίως κίνδυνο εμφάνισης ενεργού νόσου) η θεραπεία με INH (χημειοπροφύλαξη) να καθυστερεί μέχρι μετά τον τοκετό εάν η ακτινογραφία θώρακος είναι φυσιολογική.

Ωστόσο, σε ορισμένες περιπτώσεις είναι σκόπιμο να χορηγηθεί προφύλαξη με INH κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης λόγω κινδύνου εμφάνισης ενεργού νόσου. Αυτές περιλαμβάνουν:

α) Πρόσφατες μετατροπές: Εάν υπάρχει τεκμηριωμένη μετατροπή φυματινοαντίδρασης μέσα σε δύο προηγούμενα έτη. Αυτό βασίζεται στο γεγονός ότι οι πιθανότητες ενός ατόμου με μετατροπή φυματινοαντίδρασης να αναπτύξει ενεργό φυματίωση είναι μέγιστες κατά τα πρώτα δύο χρόνια εμφανισης του φαινομένου.

β) Οι στενές επαφές του ατόμου με άτομο που νοσεί από ενεργό φυματίωση.

(γ) Αν η γυναίκα είναι ανοσοκατασταλμένη (π.χ., HIV οροθετικότητα).

Είναι σημαντικό να γίνει έγκαιρη διάγνωση της προσβολής και της νόσου ΤΒ σε μια έγκυο γυναίκα. Η φυματίωση κατά την εγκυμοσύνη είναι τόσο κοινή όσο στις μη έγκυες γυναίκες. Καλύτερα αποτελέσματα επιτυγχάνονται σε γυναίκες που είναι γνωστό ότι έχουν φυματίωση πριν από την έναρξη της εγκυμοσύνης και έχουν υποβληθεί σε θεραπεία, σε σύγκριση με τις ασθενείς με ενεργό φυματίωση που δεν έχουν υποβληθεί σε θεραπεία. Τα φτωχότερα αποτελέσματα έχουν αποδειχθεί ότι συμβαίνουν σε ασθενείς στις οποίες η φυματίωση ανακαλύπτεται για πρώτη φορά στον τοκετό, δεδομένου ότι δεν είχε τεθεί προηγουμένως η υποψία και η ασθενής δεν είχε υποβληθεί σε θεραπεία κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και η νόσος έφτασε γενικά σε πολύ προχωρημένο σημείο. Εάν η φυματίωση διαγνωστεί και αντιμετωπιστεί κατάλληλα, η πρόγνωση τόσο για τη μητέρα όσο και για το παιδί είναι εξαιρετική.

Η διάγνωση της φυματίωσης (ΤΒ) κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης είναι υψίστης σημασίας τόσο για τη μητέρα όσο και για το έμβρυο καθώς η νόσος που δεν έχει αντιμετωπισθεί με αγωγή φέρει πολύ μεγαλύτερο κίνδυνο και για τους δύο. Η φυματίωση αποτελεί σημαντικό πρόβλημα υγείας για όλο τον κόσμο. Το ένα τρίτο του παγκόσμιου πληθυσμού και περίπου το 50% των Ινδών ενηλίκων μολύνονται με το Mycobacterium tuberculosis. Αναμένεται ότι η συχνότητα εμφάνισης φυματίωσης μεταξύ των εγκύων γυναικών θα είναι τόσο υψηλή όσο και στον γενικό πληθυσμό. Λαμβάνοντας υπόψη την υψηλού βαθμού επικράτηση αυτής της νόσου σε πολλές αναπτυσσόμενες χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Ινδίας, ένας μεγάλος αριθμός εγκύων γυναικών αναμένεται να υποφέρει από φυματίωση. Η κλινική και εργαστηριακή διάγνωση, καθώς και η θεραπεία κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και μετά τον τοκετό, αξίζουν ιδιαίτερης προσοχής. Επίσης, η μη θεραπευθείσα πνευμονική φυματίωση σε έγκυες γυναίκες θα αποτελεί φυσικά και σαφή κίνδυνο για τη μετάδοση της νόσου στο νεογέννητο.

Συμπερασματικά η βελτίωση της διάγνωσης και θεραπείας της φυματίωσης σε έγκυες γυναίκες αποτελούν σημαντικές παρεμβάσεις τόσο για τη μητέρα όσο και για την υγεία του παιδιού. Είναι σημαντικό να γίνει έγκαιρη διάγνωση της προσβολής και της νόσησης από ΤΒ σε μια έγκυο γυναίκα. Εάν η φυματίωση διαγνωστεί και αντιμετωπιστεί κατάλληλα, η πρόγνωση τόσο για τη μητέρα όσο και για το παιδί μπορεί να είναι εξαιρετική.

REFERENCES:

1. Kangeyan N, Webster SNE, Sanyal A, Beukenholdt R. Tuberculosis in pregnancy—Diagnostic dilemma. Open Journal of Obstetrics and Gynecology 2012;2:174-175.                                                       

 2. Mnyani CN, McIntyre JA. Tuberculosis in pregnancy. BJOG: An International Journal of Obstetrics & Gynaecology. 2011 Jan 1;118(2):226-31.                                                                      

3. Mathad JS, Gupta A. Tuberculosis in pregnant and postpartum women: epidemiology, management,and research gaps. Clinical infectious diseases.2012 Dec 1; 55(11):1532-49.                  

4. Nguyen HT, Pandolfini C, Chiodini P, Bonati M.Tuberculosis care for pregnant women: a systematic review. BMC infectious diseases. 2014 Nov 19; 14(1):617.                                                  

5. Nwachukwu E, Peter GA. Prevalence of Mycobacterium tuberculosis and human immunodeficiency virus (HIV) infections in Umuahia, Abia state, Nigeria. African Journal of Microbiology Research 2010;4(14):1486-90.                                                                                                

6. Sudre P, Ten Dam G, Kochi A. Tuberculosis: a global overview of the situation today. Bulletin of the World Health Organization. 1992; 70(2):149.                                                                      

 7. Thorson A, Johansson E, Diwan VK. Tuberculosis and gender. In Denmark: WHO European Ministerial Forum 2007.                                                                                                                                      

8. Khilnani GC. Tuberculosis and pregnancy. Indian  Journal of Chest Diseases and Allied Sciences. 2004 Apr 10; 46(2):105-12.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΑΡΘΡΟΥ

Μ. ΓΙΑΝΝΑΚΑΚΗ ,ΕΙΔΙΚΕΥΟΜΕΝΗ ΒΙΟΠΑΘΟΛΟΓΙΑΣ

Ε.Δ.ΒΟΓΙΑΤΖΑΚΗΣ  ΣΥΝΤ. ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΒΙΟΠΑΘΟΛΟΓΙΑΣ

ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΜΙΚΡΟΒΙΟΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΑΝΑΦΟΡΑΣ ΜΥΚΟΒΑΚΤΗΡΙΔΙΩΝ ΓΝΝΘΑ «Η ΣΩΤΗΡΙΑ»

ΚΑΤΕΥΘΥΝΤΗΡΙΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΗΣ ΦΥΜΑΤΙΩΣΗΣ ΣΕ ΕΓΚΥΟΥΣ

DEPT OF HEALTH, QUEENSLAND GOVERNMENT, 2016

GUIDELINE TREATMENT OF TUBERCULOSIS IN PREGNANT WOMEN AND NEWBORN INFANTS VERSION 3.1, 12/09/2016. 

Η απόφαση για τη θεραπεία της φυματίωσης (ΤΒ) κατά την εγκυμοσύνη πρέπει να εξετάσει τους πιθανούς κινδύνους για τη μητέρα και το έμβρυο από τη φαρμακευτική αγωγή και τα οφέλη για τη μητέρα, το έμβρυο και την κοινότητα. Τα οφέλη από τη θεραπεία της φυματίωσης κατά την εγκυμοσύνη θεωρούνται ευρέως ότι αντισταθμίζουν κάθε κίνδυνο θεραπείας.

Αν και μικρές συγκεντρώσεις αντι-ΤΒ φαρμάκων απεκκρίνονται στο μητρικό γάλα, η θεραπεία για τη φυματίωση γενικά δεν θεωρείται αντενδείξεις για το θηλασμό και δεν συνδέεται με τοξικότητα στο μωρό.

ΕΠΙΔΡΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΦΥΜΑΤΙΩΣΗΣ ΣΤΗΝ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ

Η μητρική φυματίωση έχει συσχετιστεί με αυξημένο κίνδυνο αυτόματης αποβολής, περιγεννητικής θνησιμότητας, μικρό μέγεθος αντίστοιχα με την ηλικία κύησης και χαμηλό βάρος γέννησης. Το αποτέλεσμα επηρεάζεται δυσμενώς από καθυστερήσεις στη διάγνωση ή τη θεραπεία αλλά και μαζί με τη νόσο που μπορεί να επεκτείνεται μέσω των λεμφαδένων.

Η συγγενής φυματίωση είναι μια σπάνια επιπλοκή της ενδομητρίου λοίμωξης ΤΒ λόγω της μητρικής αιματογενούς εξάπλωσης. Η συγγενής φυματίωση είναι δύσκολο να διαγνωστεί επειδή σπάνια διακρίνεται από άλλες νεογνικές ή συγγενείς λοιμώξεις. Τα συμπτώματα εμφανίζονται συνήθως στη δεύτερη ή την τρίτη εβδομάδα μετά τον τοκετό. Η ηπατοσπληνομεγαλία, η αναπνευστική δυσχέρεια και ο πυρετός είναι συχνές εκδηλώσεις στο νεογνό και η ακτινογραφία θώρακα είναι σχεδόν καθολικά παθολογική.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΡΩΤΗΣ ΓΡΑΜΜΗΣ

Αυτή η κατευθυντήρια γραμμή συστήνει τη χρήση συνήθων φαρμακευτικών αγωγών πρώτης γραμμής σε έγκυες γυναίκες με φυματίωση. Η isoniazid, rifampicin, pyrazinamide και η ethambutol δεν αντενδείκνυνται κατά την εγκυμοσύνη, αλλά η θεραπεία κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης απαιτεί στενή κλινική παρακολούθηση, με τουλάχιστον μηνιαίες εξετάσεις ηπατικής λειτουργίας λόγω του υψηλότερου κινδύνου ηπατοτοξικότητας.

ISONIAZID

Η isoniazid συνιστάται για χρήση κατά την εγκυμοσύνη (κατηγορία εγκυμοσύνης Α). Η isoniazid μπορεί να σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο ηπατοτοξικότητας σε έγκυες γυναίκες. Συνεπώς, τα συμπτώματα θα πρέπει να αξιολογούνται και οι εξετάσεις ηπατικής λειτουργίας συνιστώνται ανά δύο εβδομάδες κατά τη διάρκεια των δύο πρώτων μηνών θεραπείας και στη συνέχεια μηνιαίως. Η Isoniazid θεωρείται ασφαλής για τη θεραπεία της λανθάνουσας λοίμωξης από τη φυματίωση (χημειοπροφύλαξη), αλλά συνιστάται μόνο όταν ο κίνδυνος εμφάνισης ενεργού νόσου είναι υψηλός, όπως με τη συλοίμωξη HIV ή με ιστορικό πρόσφατης επαφής υψηλού κινδύνου.

PYRIDOXINE

Η συμπλήρωση με pyridoxine συνιστάται για όλες τις έγκυες γυναίκες που παίρνουν isoniazid, διότι η ανεπαρκής αντιμετώπιση χωρίς αυτή είναι πιο πιθανή από ό, τι στο γενικό πληθυσμό. Η συνήθης λήψη της pyridoxine συνιστάται για όλους τους ασθενείς που λαμβάνουν isoniazid.

RIFAMPICIN

Η rifampicin συνιστάται για χρήση κατά την εγκυμοσύνη (εγκυμοσύνη κατηγορίας C). Η rifampicin ενδείκνυται για τις έγκυες γυναίκες με φυματίωση. Η αιμορραγία που αποδίδεται στην υποπροθρομβιναιμία έχει αναφερθεί σε βρέφη και μητέρες μετά τη χρήση rifampicin σε προχωρημένη εγκυμοσύνη. Η βιταμίνη Κ συνιστάται τόσο για τη μητέρα όσο και για το βρέφος μετά τον τοκετό εάν η rifampicin χρησιμοποιείται τις τελευταίες εβδομάδες της εγκυμοσύνης.

ETHAMBUTOL

Η Ethambutol συνιστάται για χρήση κατά την εγκυμοσύνη (εγκυμοσύνη κατηγορίας Α).

PYRAZINAMIDE

Η pyrazinamide συνιστάται για χρήση κατά την εγκυμοσύνη (κατηγορία εγκυμοσύνης Β2). Δεν υπάρχουν αναφορές εμβρυϊκών δυσμορφιών που οφείλονται στην pyrazinamide, αν και δεν έχουν αναφερθεί μελέτες σε ζώα ή σε επιδημιολογικές μελέτες. Η απουσία τέτοιων στοιχείων είναι ο λόγος που οι κατευθυντήριες γραμμές του Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC) των Ηνωμένων Πολιτειών δεν υποστηρίζουν την χρήση  pyrazinamide κατά την εγκυμοσύνη. Η χρήση της υποστηρίζεται από άλλες Αρχές που σχετίζονται με τη φυματίωση, συμπεριλαμβανομένων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας και της Διεθνούς Ένωσης κατά της Φυματίωσης και των Πνευμονοπαθειών, και συνιστάται από αυτές τις κατευθυντήριες γραμμές. Εάν δεν χρησιμοποιηθεί pyrazinamide, συνιστάται εννιάμηνο σχήμα που περιέχει isoniazid και rifampicin, συμπληρωμένο με ethambutol μέχρις ότου υπάρξουν αποτελέσματα ευαισθησίας στο φάρμακο.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΔΕΥΤΕΡΗΣ ΓΡΑΜΜΗΣ

Η διαχείριση ανθεκτικών σε φάρμακα κρουσμάτων και η χρήση φαρμάκων δεύτερης γραμμής (τόσο γενικά όσο και κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης) θα πρέπει να εξετάζονται μόνο μετά από επικοινωνία με έναν ειδικό στη διαχείριση της φυματίωσης. Η τερατογένεση έχει περιγραφεί με aminoglycosides, capreomycin και ethionomide και οι ασθενείς που λαμβάνουν αυτούς τους παράγοντες θα πρέπει να ενημερώνονται για τη λήψη μέτρων για την αποφυγή εγκυμοσύνης.

FLUOROQUINOLONES

Κατηγορία εγκυμοσύνης Β3 για την ciprofloxacin, moxifloxacin και norfloxacin. Η αυξημένη συχνότητα ανωμαλιών δεν είναι προφανής στα μωρά των μητέρων που έλαβαν θεραπεία με φθοροκινολόνες. Μελέτες της ciprofloxacin σε ζώα υποδηλώνουν κίνδυνο βλάβης του αρθρικού χόνδρου και επακόλουθη νεανική αρθρίτιδα σε σύντομες περιόδους θεραπείας και πρέπει να εξεταστεί σοβαρά η πιθανότητα βλάβης των αρθρώσεων σε μακρύτερες περιόδους θεραπείας. Οι fluoroquinolones πρέπει να χρησιμοποιούνται μόνο σε έγκυες γυναίκες με φυματίωση όπου τα οφέλη της θεραπείας υπερτερούν των πιθανών κινδύνων.

STREPTOMYCIN ΚΑΙ AMIKACIN

Κατηγορία εγκυμοσύνης D. Όλες οι aminoglycosides είναι δυνητικά νεφροτοξικές και ωτοτοξικές για το έμβρυο και η χρήση τους δεν συνιστάται σε φυματίωση εγκύων γυναικών. Τα επίπεδα του φαρμάκου στην μητέρα δεν φαίνεται να συσχετίζονται με την ασφάλεια του εμβρύου. Η χρήση των aminoglycosides στην εγκυμοσύνη θα πρέπει να είναι η τελευταία λύση, αφού ληφθούν δεόντως υπόψη οι κίνδυνοι και τα οφέλη.

CAPREOMYCIN

Κατηγορία εγκυμοσύνης C. Οι μελέτες στις οποίες δόθηκε capreomycin σε εγκύους αρουραίους έδειξαν τερατογένεση. Η capreomycin γενικά αντενδείκνυται κατά την εγκυμοσύνη και πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο αφού ληφθούν υπόψη οι κίνδυνοι και τα οφέλη της.

ETHIONAMIDE AND PROTHIONAMIDE

Κατηγορία εγκυμοσύνης Ν / Α - διαθέσιμη μόνο στο SAS. Αυτά τα φάρμακα αποδείχθηκαν τερατογόνα σε μελέτες σε ζώα και η χρήση τους δεν συνιστάται κατά την εγκυμοσύνη.

CYCLOSERINE

Η κατηγορία εγκυμοσύνης δεν παρατίθεται. Δεν υπάρχουν ενδείξεις τερατογένεσης σε αρουραίους, αλλά δεν υπάρχουν επαρκείς μελέτες σε ανθρώπους για να επιβεβαιωθεί η ασφάλεια της cycloserine κατά την εγκυμοσύνη. Η χρήση της θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη μόνο όταν τα οφέλη υπερτερούν των πιθανών κινδύνων.

PARA-AMINOSALICYLIC ACID

Κατηγορία εγκυμοσύνης Ν / Α - διαθέσιμο μόνο στο SAS. Υπάρχουν περιορισμένα δεδομένα για την ασφάλεια των ζώων και των ανθρώπων σχετικά με τη χρήση του para-aminosalicylic acid κατά την εγκυμοσύνη. Μπορεί να σχετίζεται με ελαφρώς υψηλότερη συχνότητα ανωμαλιών των άκρων και των αυτιών.

AMOXYCILLIN/CLAVULANIC ACID

Κατηγορία εγκυμοσύνης Β1. Δεν υπάρχουν ενδείξεις τερατογένεσης σε μελέτες σε ζώα. Η amoxycillin/clavulanic acid  έχει χρησιμοποιηθεί χωρίς προβλήματα τεκμηριωμένα στην προχωρημένη εγκυμοσύνη ως προφύλαξη σε γυναίκες με καθυστερημένο χρόνο ρήξης μεμβρανών, αλλά η εμπειρία από τη χρήση της στο πρώτο τρίμηνο είναι περιορισμένη. Η amoxycillin/clavulanic acid  είναι πιθανό να έχει κάποιο ρόλο στη θεραπεία της MDR-TB κατά την εγκυμοσύνη.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΑΡΘΡΟΥ

Μ. ΓΙΑΝΝΑΚΑΚΗ ,ΕΙΔΙΚΕΥΟΜΕΝΗ ΒΙΟΠΑΘΟΛΟΓΙΑΣ

Ε.Δ.ΒΟΓΙΑΤΖΑΚΗΣ  ΣΥΝΤ. ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΒΙΟΠΑΘΟΛΟΓΙΑΣ

ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΜΙΚΡΟΒΙΟΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΑΝΑΦΟΡΑΣ ΜΥΚΟΒΑΚΤΗΡΙΔΙΩΝ ΓΝΝΘΑ «Η ΣΩΤΗΡΙΑ»